|
woensdag, 04 november 2009 07:50 |
|
 Gotcha. Ziehier de schooier die 's nachts onze auto bedekt met een witte kalkachtige substantie. Een torenuil! Als je in het donker de auto in de kapschuur zet heeft-ie er aardigheid in zich als een soort Juncker op je te storten om op het laatste moment op te trekken en muizen te gaan pesten. In onze kapschuur zitten een paar uilenkasten en 's avonds zagen we regelmatig uilen vliegen, maar overdag hebben we ze nooit gezien. Tot deze zomer toen er drie jongen bleken te zijn die overdag oefenden. Overigens: een kerkuil en een torenuil zijn het zelfde beest blijkbaar... |
|
|
vrijdag, 16 oktober 2009 06:49 |
|
De eiken die we afgelopen winter omgezaagd hebben zijn met een mobiele zagerij tot planken en balken gezaagd. Onvoorstelbaar wat een hoeveelheid planken en balken een boom kan opleveren. Het allerstoerst zijn een aantal massieve balken van 20x20 centimeter en pak-em-beet 2,5 meter lang. Met dit hout kunnen we onze oude schuur restaureren: de westelijke kop is gemaakt van de achtergevel van een oude, meer dan 50 jaar geleden afgebroken boerderij en wellicht 150 jaar oud. Mooi, maar volledig verrot. Mooi: een gevel gemaakt van ons eigen eikenhout!  
|
|
woensdag, 16 september 2009 06:30 |
|
Nooit geweten dat ook prei kan doorschieten. Als dat gebeurt dan krijg je het bovenstaande! In tegenstelling tot wat je zou denken is de stengel niet hol maar massief. Op een vaas kwam het helaas niet meer tot bloei; volgend jaar beter? |
|
woensdag, 11 februari 2009 20:53 |
|
ondertussen is er een heuse titanenstrijd uitgebroken tussen de twee hanen. We treffen ze meermaals aan met duidelijke vechtsporen, maar ook wij werden doelwit. In het hok of buiten als je met je rug naar de haan stond, besprong die je van achteren en drukte zijn sporen in je been. Ook de kinderen werden doelwit, maar gelukkig was de haan nog steeds wat laf dus zag al snel af van verdere aanvallen zodra we boe of bah riepen. De nephaan bemoeide zich er ook mee. Die bleek inmiddels al te kunnen kukeleku-en dus helaas een steeds luider (en ook nog steeds vroeg) gekraai. Maar de nephaan was een tandje aggressiever en kwam schrijlings op je af, vaak schuin, met de staart in scheve positie. Wachtte niet tot je met je rug naar hem toestond, maar viel rucksichtlos aan. Behoorlijk dreigend was die en hij was niet onder de indruk als je hem verjaagde. Toen de kinderen dagelijks in een hoek gedreven werden zodra ze naar buiten kwamen was de maat vol. Het moet wel gezellig blijven. Dus zijn de haantjes naar de hanenhemel en zijn we nog met drie kipjes over. Die lijken er niet rouwig om, maar laten zich zelfs door ons aaien. |
|
zondag, 08 februari 2009 10:50 |
|
Vanmorgen verorberd: het eerste eitje van onze Schijndelaarhennetjes, en het is een Groen Ei! 
|
|
donderdag, 05 februari 2009 16:22 |
"ze hebben ons nogal forsachtig bie den beer gehad!"
(de stucadoor vanmorgen over de kredietcrisis en de overgang van Gulden naar Euro)
briljant. |
|
|
|
|
|
|
Pagina 2 van 4 |
